0 0
 

Recently added item(s)

Aucun produit

Free shipping! Expédition
0,00 € Total

Commander

Produit ajouté au panier avec succès

Quantity
Total

There are 0 items in your cart. There is 1 item in your cart.

Total products (tax incl.)
Total shipping (tax excl.) Free shipping!
Total (tax incl.)
Continue shopping Proceed to checkout

Artistas

Les temps passats - Joan-Ives Roier

L-9782905213302

New

2 Items

Dins l'estòc

18,00 €

Les temps passats - Joan-Ives Roier. Aquestes 151 sonets trocejan una existéncia coma tant de fenèstras dobèrtas suls « temps passats », dins lo ròdol natal de Forcauquier o endacòm mai : scènas secretas, païsatges esquerrièrs, retraches pintoresques, plasers pichonèls, dramas intims. Jorn.

More details

STATIC BLOCK

Data sheet

TypeBroché
Année2006
LengaFrancés + Occitan Provençau
Pages164
Format14 x 22 cm
DistributeurJorn
ISBN2-905213-30-2

More info

Les temps passats - Joan-Ives Roier


Aquestes 151 sonets trocejan una existéncia coma tant de fenèstras dobèrtas suls « temps passats », dins lo ròdol natal de Forcauquier o endacòm mai : scènas secretas, païsatges esquerrièrs, retraches pintoresques, plasers pichonèls, dramas intims. Joan-Ives Roier nos conta sa vida, o puslèu desgruna sos remembres a tròces e bocins pagelats pels 14 vèrses reglementars escandats e rimats amb una rigor classica. E quand lo nombre ven tròp estequit, engimbra de cicles de sonets per evocar tal episòdi de sa vida. Ne cal plan sièis per escutlar aquel dinnar memorable e pertocant empassat un jorn de permission del temps de son servici militar dins una improbabla aubèrga de vilatge tenguda per un coble de vièlhs, e dotze per contar sa primièra afectacion de regent al vilard-bas d'alòs dins un ostal trevat.

A son mèstre Belaud de la Belaudièra que n'es tot embegut, Joan-Ives Roier a manlevat, en mai del títol enversat e del nombre de sonets de son darrièr recuèlh, la fantasiá barròca, la metafòra desvarianta e concreta, una paraula poëtica a l'encòp espontanèa, potenta e mestrejada, lo gost dels plasers de la taula e del lièch, un erotisme sanitós e crus. Aquestes « temps passats » son 151 plats gostoses, nadant dins l'òli, servits per un poèta mèstre cosinièr dins una lenga provençala naturala e druda.



Amb una version francesa de l'autor.

Edicions Jorn.


L'autor:

Joan Ives Royer es nascut a Forcauquier, dins leis Aups de Nauta Provença, ont a lo mai sovent viscut dempuèi. Per sa grand, a reculhit l’eiretatge occitana de la tradicion, dins domenis de la lenga (biaisses de dire, dichs, provèrbis, cançons) que dels usatges de cada jorn, que la cosina i ten una plaça de tria. Psicològ a l’origina, Royer a fach mai d’un mestier : ensenhaire, actor, pintor, pastre, somelièr professionau ; s’es tanben interessat a l’arqueologia, a l’etnologia e a l’escultura. Autor d’obratges d’istòria locala, Royer a editat mai d’un manuscrit occitan medieval e collabòra regularament a de periodics nombroses.
Es en 1967, a costat de la sieuna activitat de contaire, qu’a començat de publicar de tèxtes sieus, dins la revista Viure.


Estrach:

La luna ei dins son plen e lo vuege dins ieu
creisse coma un chiron s'entrauca dins la fusta ;
faudriá que lo fustier vèngue d'una man justa
xilofenar mon còr en me durbent lo sieu ;
ansin pòst còntra pòst, seguent l'èime dau riu,
anariam a la mar rejónher la flibusta ;
oblidariáu ailà ce que me tarabusta
e lei sinhs clavelats tot de lòng de mon fieu.
Ailàs siáu pas de bòsc, ni l'aiga dei lagremas
a jamai fach un flume, e n'ai pas coma remas
que dos braç auborats dins l'aire bracegent ;
laisso donc lo chiron que contúnie son òbra
e, reduch a sa pèu, fague d'una manòbra
de mon còr un balon amont voletegent.



Article de premsa:

Segur que fau èstre poèta pèr aujar de parlar d’un tau libre. Mi li assajarai pas. Mai en esperant aqueu que n’aurà lo drech e l’alen, fau bèn faire leis assachers e cargar au mens lo ròle dau tambor de vila, afin que, per tot’aquelei qu’an jurat fidelitat a nòstra lenga, rèste pas esconduda l’òbra majora que fa intrar reialament la poesié provençala dins lo siècle novèu.
Passat son eleganta e discrèta covèrta blanca, descubriran lei cent cinquante un sonets que composon lo recuelh, totei corsetats dins la rigor d’acier de la forma la pus impecablament classica.
La revirada francesa es distanta, neglija de donar lei claus de mai d’un detalh capitau, e sèmbla cercar mai de far grelhar lo desir dau tèste verai que de l’esclairar pèr lo parlaire encar novici.
Mai ges de complasènci pèr lo trobar clus monte s’amagon tant de superficialitats contemporanas. Jan-Ives Roier afronta la clartat la pus cruda e la lumiera sènsa pietat d’un lengagi trasparènt d’un meme vam que se mesura a totei lei cruòutats de la vida e de la mòrt.
 Lei vint precios poèmas deis Obras en Rimas que nos avié donat un quart de siècle avans son estats empassats dins aquela soma qu’a per fiu lache lo debanar d’una vida de l’enfança a l’intrada de l’agi vièlh.

Lo tèmps qu’a passat es fach d’intensitat e d’insinhifiança, e l’escritura pòrge lo rebat de l’una coma de l’autra, la poesié la pus ponhenta crenhent pas de vesinar m’un prosaïsme afrontur.
 La sofrança ensin pren jamai la postura de l’estralha-brasa  romantique, mai s’exiba dins tota sa laida impudor, tala lo còr despeitrinat que s’enva barrolhar, ridicula bestiòla sènsa govèrn que fenisse estraçada e gisclanta dins la molineta dau charcutier.
 L’audaci tranquile dau ton recula ni davant la cruditat dau vocabulari, ni davant lo calembor d’armanac. Ni mai davant l’erotisme tumultuos que canta leis estrenchas virilas voadas a l’orror publica deis amors defendudas e de lònga entrambladas.
 Bonurs e plesirs, brèus istants luminos, son que d’ulhauç dins una color monte dòuminon desencantament, angoissa e desesperança.  
  Lo patronagi de Belaud discretament revendicat dins l’inversien dei Passatens e pus clarament dins leis Obras en Rimas dedicadas a sa memòri fa ecò ais ufanos Passatemps de Michèu Miniussi dins la sensualitat e la subversien deis interdits convenables.
 Un biais renaissentista, a l’imitacien d’aquelei qu’auçavon mai la libertat e lo vam de l’antica Grèça a la faci deis inquisitors, que d’anar poar sa verdor au siècle deis Arquins par dessus lei prudèncis e lei conformismes qu’an puei giblat dins lei benitiers papalins e lei banquets de sota-prefetura la bèla vòlha dau joine Frederic.  

Article d'Alain Barthélemy-Vigouroux, publicat lo 20 de febrier de 2016 dins Aquò d'Aquí.



Reviews

Aucun commentaire n'a été publié pour le moment.

Write a review

Les temps passats - Joan-Ives Roier

Les temps passats - Joan-Ives Roier

Les temps passats - Joan-Ives Roier. Aquestes 151 sonets trocejan una existéncia coma tant de fenèstras dobèrtas suls « temps passats », dins lo ròdol natal de Forcauquier o endacòm mai : scènas secretas, païsatges esquerrièrs, retraches pintoresques, plasers pichonèls, dramas intims. Jorn.

Write a review

Les clients qui ont acheté ce produit ont également acheté...